Bokstherapie
Stevig staan traject
Workshops
Begeleiding (Wmo)
Ze blijft het maar krampachtig vasthouden
Ze blijft het maar krampachtig vasthouden. Haar lichaamssignalen letterlijk verbijten. Negeren. Wegduwen. Nog even twee kopjes afwassen ook al heeft ze pijn. Nog even inparkeren ook al kan ze haar hoofd bijna niet meer draaien. Nog even dat gesprekje met de buurvrouw. Nog even tien stappen verder wandelen met de hond want “vroeger” deed ik dit toch ook?
Nog even twee kopjes afwassen ook al heeft ze pijn. Nog even inparkeren ook al kan ze haar hoofd bijna niet meer draaien. Nog even dat gesprekje met de buurvrouw. Nog even tien stappen verder wandelen met de hond want “vroeger” deed ik dit toch ook?
Terwijl ze het contact met haar lichaam al lang verloren is. Eenmaal thuis dwaalt het gesprek wat ze met de buurvrouw heeft gevoerd nog 5397x door haar hoofd. Wat heb ik nu precies gezegd? Heb ik niet te boos gekeken? Heb ik dit wel goed gezegd? Malen. Malen. En nog eens malen. Waardoor ze vervolgens weer niet kan slapen.
Haar lichaam is jaren geleden al begonnen met fluisteren. Inmiddels schreeuwt het tegen haar. Toch blijft ze krampachtig vasthouden. Bang om “alles” te verliezen. “Als ik het loslaat dan kan ik straks helemaal niks meer”
Ze is bang.
Bang om de grip te verliezen.
Bang om die laatste strohalm af te moeten geven.
Terwijl hier juist de sleutel ligt.
Wat als ze het eens wél durft los te laten?
Wat als ze haar dekking eens zou durven laten zakken?
Wat als ze stopt met zichzelf overeind te houden?
Wat als ze erkent dat ze moe is?
Dat ze pijn heeft?
Wat als ze eens zou luisteren naar haar lichaam, ook als dit vertragen betekent?
Wat als het dan wél lukt?
Ja, eerst wordt het erger.
De pijn die je jarenlang hebt weggeduwd komt omhoog.
De vermoeidheid slaat keihard binnen.
De emoties waar je van bent weggerend halen je in.
Maar dat is niet het bewijs dat je zwak bent.
Dat is het bewijs dat je eindelijk stopt met vluchten.
Want heling voelt niet eerst als rust.
Heling voelt eerst als afbreken.
Afbreken van de overlevingsmodus.
Van de controle.
Van het eeuwige: “Ik moet nog even door”
En pas daarna ontstaat er ruimte.
Ruimte om weer te voelen.
Ruimte om weer adem te halen.
Ruimte om weer thuis te komen in jezelf.
Je lichaam schreeuwt niet omdat het zwak is.
Het schreeuwt omdat fluisteren al lang niets meer oplevert.
Zelfs een vogel blijft niet vliegen wanneer het lichaam op is.
Waarom verwachten we dat dan wel van onszelf?
🧡
#lichaamssignalen #hetlichaamliegtnooit #luisteren
Herken je jezelf hierin?
Kom vrijblijvend kennismaken. Je hoeft niet te kunnen boksen en er is geen wachtlijst.
Meer om te lezen
5 jaar Sams Coaching
Afgelopen woensdag was een bijzondere dag: Sams Coaching bestond precies 5 jaar. Vijf jaar geleden zette ik de eerste stap met Sams Coaching. Zonder precies te weten waar deze reis mij zou brengen, maar wel met een heldere visie en een diep vertrouwen dat ik iets waardevols neer wilde zetten. En nu, vijf jaar later, sta ik op het punt om over een paar weken de deuren te openen van mijn allereerste eigen pand aan de Zuideindsestraat in Made.
Je verliest jezelf niet ineens
Je verliest jezelf niet ineens. Je lijf neemt kleine stapjes. Het begint stil. Een lichte spanning in je buik. Je adem die net iets hoger zit. Iets in jou voelt: ik ben niet helemaal op mijn gemak... En dus beweeg je mee. Bijna onzichtbaar. Je stem verandert. Je energie verschuift. Je maakt jezelf iets makkelijker, iets lichter.
Bij Sams Coaching doen we niet aan standaardtrajecten
Lichaamsgerichte begeleiding is bij ons een commitment - van beide kanten. We staan naast je en ondersteunen waar nodig. Tegelijk vragen we dat je actief deelneemt aan je eigen proces. Je hoeft het niet alleen te doen, maar je neemt wél verantwoordelijkheid voor jouw stappen.